Categorie archief: Persoonlijk

Hier vind je vooral mijn depressieve blogs, denk ik. Met al mijn stemmingswisselingen enzo vult dit vrij snel denk ik.

Hai dagboek, vandaag was een beetje een kutdag..

(…)

Ik vind het fijn voor hem, I guess. Maar aan de andere kant doet het pijn. Het is wel heel erg kut om degene van wie je echt ZOVEEL houdt met een ander te zien. En het doet mij me destemeer alleen voelen.

Ik ben blij voor hem, maar ik voelde m’n hart breken toen ik het las.

Tot morgen.

~ Zed.

~ Een passage uit het dagelijkse dagboek van Zed.

Elke avond rond een uur of 23:30 begin ik mijn dag opnieuw, startend met ‘Hai dagboek,’

Elke avond rond een uur of 23:45 eindig ik mijn flashback met een ‘Tot morgen.’

Daartussenin vult mijn leven de lege ruimte.

Life Will Be Brilliant.

Don’t be sad, life will be brilliant in just a few days. Don’t let those depressing thoughts come too near. And if they do, scare them away with music you really like, some really awkward but happy dancing, and a few jokes.

I know you don’t feel like laughing right now, I’ve been there, but there are always people around you who care about-, like-, and talk to you.

Life’s good, really. Whatever you do, don’t give up, keep on living. It’s over before you know.

Mac OS X

Ik.. Wauw. Lees de rest van dit bericht

Ik wil je weer eens spreken.

Ik wil je weer eens spreken.
En dan écht spreken, en niet het pijnlijke wat we nu doen
Gewoon, weer met elkaar kunnen praten.
Zonder stiltes.
Zonder tranen.
Zonder pijn.

Vanavond word ik doodgelaserd.

Vanavond gaan we lasergamen, van 20:30 tot 23:00. Ik weet nu al dat ik ga falen, want ik word altijd heel nerveus als ik in zo’n pak gehesen word.

Ik zit gelukkig wel in het team dat het zo serieus neemt dat ze voor werkelijk iedere actie die we kunnen ondernemen in de arena een codenaam hebben bedacht. Dus ik maak me weinig zorgen.

Zometeen meer hier. Wens me succes!

The stars lean down to kiss you..

The stars lean down to kiss you
And I lie awake and miss you
Pour me a heavy dose of atmosphere
‘Cause I’ll doze off safe and soundly
But I’ll miss your arms around me
I’d send a postcard to you, dear
‘Cause I wish you were here

I’ll watch the night turn light-blue
But it’s not the same without you
Because it takes two to whisper quietly

The silence isn’t so bad
‘Till I look at my hands and feel sad
‘Cause the spaces between my fingers
Are right where yours fit perfectly

I’ll find repose in new ways
Though I haven’t slept in two days
‘Cause cold nostalgia
Chills me to the bone

But drenched in vanilla twilight
I’ll sit on the front porch all night
Waist-deep in thought because
When I think of you I don’t feel so alone
I don’t feel so alone, I don’t feel so alone

As many times as I blink
I’ll think of you tonight
I’ll think of you tonight

When violet eyes get brighter
And heavy wings grow lighter
I’ll taste the sky and feel alive again
And I’ll forget the world that I knew
But I swear I won’t forget you

Oh, if my voice could reach
Back through the past
I’d whisper in your ear
Oh darling, I wish you were here.

Owl City ~ Vanilla Twilight

Vandaag heb ik je verwijderd.

Vandaag heb ik je verwijderd.
Je had nog lang een plekje daar op m’n homescreen, en ik liet je daar staan.
Bang voor het feit dat als ik je daar weghaalde, het ook echt voorbij zou zijn gegaan.

Vandaag heb ik je verwijderd.
Was makkelijker dan ik dacht, als ik dat zo zeggen mag.
Vinger d’r op, “Wilt u ‘hem’ verwijderen?”, jahoor. Dag.

Vandaag heb ik je verwijderd.
En nu zit er een lege ruimte daar tussen de rest, en ik laat dat zo denk ik.
Dat plekje was van jou, en dat gaat zo blijven.

…So why do I even bother?

Ik bedoel, ik moet d’r toch eens overheen.
En onze kansen zijn.. Nagenoeg nul, toch?
So why do I even bother?
Proberend dicht bij je te blijven.

Omdat ik weet, met jou was het écht.
Met jou was ik thuis.
So why do I even bother?
Om je niet te vergeten.

Ik ben bang dat als ik loslaat, ik val.
En dat er niemand meer komt die me op gaat vangen.
So why do I even bother?
Omdat ik niet alleen wil zijn.

~ Zed.